دیـــوانگی ها گــرچه دائم دردسـر دارند دیــوانه ها از حال هم اما … خبــر دارند آئیــنه بانو ! تجــربه این را نشان داده : وقتی دعاها واقعـــی باشند اثــر دارند تنها تو که باشی کنار من دلم قرص است اصلا تمام قرص ها جز تو ضــرر دارند آرامش آغــوش تو از چشم من اند...

                            جسارت است اما… تو هم کمی… فقط کمی احمق شو… مرا دوست بدار… فقط یک لحظه… فقط و فقط… کمی مثل اولین بار… بدون هیچ شناختی… نا خواسته… مست و بی اختیار… با همان نگاهت… جرعه ای مرا دوست بدار… و به من بفهمان… اشتباه نبوده برداشت احساس من از نگار چشمانت… فقط کمی… آری کمی احمق شو… آ...

                         تو را به آبادی چشم هات نخند خنده هات مرض دارد آدم را بیمار می کند آخر آدم گناه دارد به خدا … یک بار حوا یک بار شیرین یک بار لیلا حالا تو … نخند خنده هات استعداد شگرفی دارند برای بیمار کردن یک شهر برای به بیابان فرستادن هزار مجنون برای تیشه زدن به ریشه ی هزار فرهاد .. نخند خن...

                          حکایت عشق ما یا… آری… همان دوست داشتن من… به مانند امتحان دانشگاهی است که استاد فقط بخاطر بدخطی نمره کامل آن را لحاظ نکرد… فقط یه نگاه سطحی… غافل از اینکه من آن کلمات… آری تمام کلمات آن را… با احساسی نوشتم که شاید برای … آنان که عشق را به خوشخطی نوشته ها می بینند بدانن.. حت...

                            نسیمی موها را از پیشانی ات کنار می زند یعنی دستم دارد به تو فکر میکند بارانی قطره قطره، برشانه هایت خیس می شود یعنی دلتنگ توام… تلفن زنگ می زند و بی تفاوت به آتش سیگارت ادامه می دهی یعنی نیستم نیستم نیستم….

                                     درد های من جامه نیستند تا ز تن در آورم چامه و چکامه نیستند تا به رشته ی سخن در آورم نعره نیستند تا ز نای جان بر آورم درد های من نگفتنی دردهای من نهفتنی است درد های من گر چه مثل دردهای مردم زمانه نیست درد مردم زمانه است مردمی که چین پوستینشان مردمی که رنگ روی آستی...

هوای تو داره دنیام و می گیره من از این اتفاق تازه خوشحالم نفس های منو عطر تو پر کرده از این احساس بی اندازه خوشحالم کنارت راه میرم اوج می گیرم کنارت عشق رنگ زندگی میشه شروع ام کن تموم واژه اینجان شروع ام کن تو هر جوری بگی میشه سپردم قلبم و دست تو می دونم که یادت بهترین تسکین دردامه تو این دنیا همین ...

                                                        آنقدر گفتند فلان شعر یا ترانه ات مخاطب خاص دارد یا نه ، این را برای که گفتی ، آن را برای چه گفتی ، که قصد کردم واقعا عاشقانه ای بگویم؛ آنهم با مخاطب خاص … باور نمیکنید؟ به جان شما! فلذا ، فرد مورد نظر را چند لحظه در نظر گرفتم و قلم و کاغذ را آم...

                                             فکر میکردم دوستت که داشته باشم گره کور زندگی شل میشود خوشبختی سرش به سنگ میخورد بهشت را میگذارد برای خدایی که عشق را تبعید کرد و برمیگردد میخواستم با هر چرخ این زمین گرد هی ببوسمت ببوسمت ببوسمت میخواستم بخوانم چرخ چرخ عباسی … و خوشبختی مرا بندازد توی آغوش...

                                                                دستانش را بر پلکهای بسته ام کشید. همان عطری را زده بود که همیشه میزد…. آرام چشمانم را گشودم، مبادا بترسد و دوباره برود... دستانم را دراز کردم . همانجا بود، واقعیت داشت. نشستم ، به چشمان یشمی اش خیره شدم. ناگهان از جا پرید…دستم را گرفت: ...

                                             اون بعد از ظهر از یاد نرفتنی… اون شب یهو سرد و رگ زن بارانی… اون دلهره همیشه همراه… اون لرزه های نفس تنگ کن… اما بی خیال اینها دل به دریا که نه… اما به خشکی احساس زدم… اومدم که بهت بگم… که……. تو هم خوب میدونستی… که چقدر در گیر دیدنم…دیدن تو … بی نهایت غرق...